یادگیری معنادار در مقابل یادگیری ماشینی

خیلی از ما این تصور را داریم که مغز ما به مثابه یک کامپیوتر عمل میکند و به محض ورود داده ها آنها رو از حفظ کرده و بایگانی میکند غافل از اینکه نظام کامپیوتر با مغز انسان کاملا متفاوت است. برای مثال اگر شما یک متن را به حافظه کامپیوتر انتقال دهید در صورت عدم آسیب به آن میتوانید تا ابد از در امان بودن اطلاعات اطمینان حاصل کنید (یادگیری ماشینی ). حال اینکه مغز انسان برای اینکه اطلاعات را برای مدت طولانی حفظ کند نیاز به فعال سازی (activation ) آنها دارد و همچنین در ذهن شما باید اطلاعات به شکل معناداری از طریق نورون ها در گردش باشند.

در نتیجه نمیتوان با صرف انتقال داده ها آنها رو برای مدت طولانی در اختیار داشت. به همین دلیل است که وقتی یک سری لغات را از حفظ میکنید ظرف مدت کوتاهی همه را از دست میدهید.

اما روش یادگیری معنادار چگونه عمل میکند: یکی از مهمترین عواملی که باعث میشود شما لغات، ساختارها و غیره را به خوبی به حافظه بسپارید برقراری ارتباط معنادار آنها با ذهن شما از طریق کانتکست است. به عبارت دیگر اگر شما لغات را در کانتکست های متفاوت و معنا داری به طور منظم ببینید ( بر خلاف یادگیری ماشینی که فقط یک کانتکست را بارها تکرار میکنیم) میتوانید به مرور زمان آنها را فعال کرده و نگران فراموش شدن آنها نباشید.

عامل دیگری که نقش بزرگی در فعال سازی اطلاعات به صورت معنادار دارد به کارگیری آنهاست. در واقع شما باید سعی کنین از طریق به کار بردن کلمات و ساختارها در یک کانتکست معنادار ( و نه فقط صرفا در یک جمله ساده ) به آنها جان بدهید. برای مثال اگر قصد دارید در موضوع محیط زیست لغاتی را بیاموزید سعی کنید پس از یادگیری اولیه یک متن در این مورد نوشته و لغات را در آن به کار ببرید.

در مقاله های آتی سعی میکنم سایر جنبه ها وروش های یادگیری معنادار بپردازم.